کتابهای درسی پلاستیکسازی معمولاً پلاستیک را در بخش انتقال جامد پیچ به عنوان یک بستر جامد بدون حرکت بین دانههای پلاستیکی در نظر میگیرند. سپس سرعت انتقال به جلو با محاسبه حالت ایده آل حرکت و اصطکاک بین این بستر جامد و دیواره بشکه، سطح تغذیه پیچ و سطح کانال پیچ تعیین می شود.
این رویکرد به طور قابل توجهی با واقعیت متفاوت است و نمی توان از آن برای تجزیه و تحلیل تغذیه دانه های پلاستیکی با اشکال مختلف استفاده کرد. اگر گرانول های پلاستیکی کوچک باشند، همانطور که توسط دیواره بشکه به سمت جلو کشیده می شوند، طبقه بندی می شوند و غلت می خورند و به تدریج فشرده می شوند تا شاخه های جامد را تشکیل دهند. وقتی قطر گرانول ها تقریباً با عمق کانال پیچ برابر است، مسیر حرکت آنها اساساً یک حرکت خطی در امتداد کانال پیچ به صورت شعاعی، به علاوه یک حرکت خطی با زاویه کمی است. از آنجایی که وقتی گرانول ها بزرگ هستند، پلاستیک به صورت شل در کانال پیچ قرار می گیرد، سرعت انتقال آهسته است. هنگامی که گرانول ها به اندازه ای بزرگ می شوند که قطر آنها از عمق کانال پیچ در هنگام ورود به بخش فشرده سازی بیشتر شود، پلاستیک بین پیچ و بشکه گیر می کند. اگر نیروی کشش رو به جلو برای غلبه بر نیروی مورد نیاز برای صاف کردن دانه های پلاستیکی کافی نباشد، پلاستیک در کانال پیچ گیر کرده و به جلو حرکت نمی کند.
هنگامی که پلاستیک به نقطه ذوب خود نزدیک می شود، پلاستیک در تماس با بشکه شروع به ذوب شدن می کند و یک لایه مذاب تشکیل می دهد. هنگامی که ضخامت این لایه مذاب از شکاف بین پیچ و بشکه بیشتر شود، نوک دنده های پیچ به صورت شعاعی فیلم مذاب را از دیواره داخلی بشکه به سمت ریشه دنده های پیچ خراش می دهد و به تدریج آن را به یک گرداب-مثل ناحیه جریان-حوضچه مذاب روی دنده پیچ{3}} همگرا می کند.
به دلیل کم عمق شدن تدریجی عمق کانال پیچ در قسمت مذاب و فشرده شدن حوضچه مذاب، بستر جامد به سمت دیواره داخلی بشکه رانده می شود و در نتیجه فرآیند انتقال حرارت از بشکه داغ به بستر جامد تسریع می شود. به طور همزمان، چرخش پیچ باعث عمل برشی بر روی لایه مذاب بین بستر جامد و دیواره داخلی بشکه می شود و جامد را در سطح مشترک بین فیلم مذاب و بستر جامد ذوب می کند. همانطور که بستر جامد به سمت جلو حرکت می کند، حجم آن به تدریج کاهش می یابد، در حالی که حجم حوضچه مذاب به تدریج افزایش می یابد. اگر سرعت کاهش ضخامت بستر جامد کمتر از میزان کاهش عمق کانال پیچ باشد، بستر جامد ممکن است تا حدی یا به طور کامل کانال پیچ را مسدود کند و باعث نوسانات در پلاستیک سازی شود یا منجر به گرمای بیش از حد موضعی به دلیل فشار موضعی بیش از حد و افزایش گرمای اصطکاکی شود.
در بخش همگن شدن پیچ، بستر جامد به دلیل اندازه کوچکش شکسته شده و ذرات جامد کوچکی را تشکیل می دهد که در حوضچه مذاب پراکنده شده اند. این ذرات جامد از طریق اصطکاک و انتقال حرارت با مذاب اطراف ذوب می شوند. در این مرحله، وظیفه اصلی پیچ به هم زدن مذاب پلاستیک برای اطمینان از اختلاط یکنواخت است. توزیع سرعت مذاب از بالاترین سرعت در نزدیکی دیواره بشکه تا کمترین سرعت در نزدیکی پایین کانال پیچ متغیر است. اگر عمق کانال پیچ کم باشد و ویسکوزیته مذاب زیاد باشد، اصطکاک بین مولکول های مذاب شدید خواهد بود.
به دلیل تفاوت قابل توجه در سرعت ذوب، ویسکوزیته مذاب، محدوده دمای ذوب، حساسیت ویسکوزیته به دما و سرعت برش، خورندگی گازهای{0}}تجزیه دمای بالا و ضریب اصطکاک بین ذرات پلاستیک، پیچهای معمولی-ممکن است هنگامی که ویژگیهای گرمایشی بیش از حد در بخشهای پلاستیکی بسیار بالا را تجربه میکنند. (مانند PC، PA،-مولکولی-با وزن زیاد ABS، PP-R، PVC و غیره). این پدیده را می توان به طور کلی با کاهش سرعت پیچ از بین برد، اما این امر به طور اجتناب ناپذیری راندمان تولید را تحت تاثیر قرار می دهد. برای دستیابی به پلاستیک سازی کارآمد این پلاستیک ها، شرکت ما پیچ ها و بشکه های پلاستیک سازی تخصصی این پلاستیک ها را توسعه داده است. این پیچها و بشکههای تخصصی برای رسیدگی به مسائل کلیدی مانند ضریب اصطکاک جامد، ویسکوزیته مذاب و سرعت ذوب پلاستیکهای فوقالذکر طراحی شدهاند.
